Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/2712 E., 2020/988 K. · 2 Aralık 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/2712 |
| Karar no | 2020/988 |
| Karar tarihi | 2 Aralık 2020 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 147, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 145 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 156 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Somut olayda uyuşmazlık konusu, eşlerden birinin evlenme sırasında sürekli bir sebeple ayırt etme gücünden yoksun bulunması mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali istemine dayanmaktadır. Daimi surette ayırt etme gücünden yoksun olan kişi, evlenme sözleşmesi yapamaz; yapmışsa yapılan evlenme batıldır (TMK m. 145 b.2). Ancak TMK’nın 147/2. maddesinde “…Ayırt etme gücünün sonradan kazanılması veya akıl hastalığının iyileşmiş olması durumlarında mutlak butlan davasını yalnız ayırt etme gücünü sonradan kazanan veya akıl hastalığı iyileşen eş açabilir,…” hükmü düzenleme altına alınmıştır. Bu maddeye göre, ayırt etme gücü olmayan bir kimse, evlenme sözleşmesi yapıldıktan sonra ayırt etme gücüne kavuşmuşsa, artık savcı, ilgililer ve diğer eşin mutlak butlan davası açamayacağı belirtilmiştir. Aynı husus evlenmeye engel olacak derecede akıl hastası olan eşin daha sonradan iyileşmesi ve bu durumun sağlık raporu ile de belgelenmesi hâlinde de geçerlidir. Bu iki hâlde (TMK m. 145 b.2-3), yani ayırt etme gücünün sonradan kazanılması veya akıl hastalığının iyileşmiş olması durumlarında mutlak butlan davasını yalnız ayırt etme gücünü sonradan kazanan eş veya akıl hastalığı iyileşen eş açabilir. Burada hemen belirtilmelidir ki; ayırt etme gücünü sonradan kazanan veya akıl hastalığı iyileşen eşin açabileceği butlan davasından ise “nisbi butlanla evliliğin iptali” davasını anlamak gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 147
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 145
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 156
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 142
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 148
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 151
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 153
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 152
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 266
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.