İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

2017/344 E., 2020/984 K. · 1 Aralık 2020

Künye

MahkemeYargıtay Hukuk Genel Kurulu
Esas no2017/344
Karar no2020/984
Karar tarihi1 Aralık 2020

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 89, 6352 sayılı Kanun m. 18 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 62 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler ve ilkelere göre aynı icra dairesine ait takip dosyalarında alacaklının aynı olması hâlinde, her bir dosya için ayrı ayrı düzenlenen haciz ihbarnamelerinin aynı üçüncü kişiye tek zarfta gönderilmesi usul ekonomisi ilkesine uygundur. Üçüncü kişinin birinci haciz ihbarnamesine itiraz edebilmesi için üçüncü kişi tarafından kullanılmak üzere alacaklı tarafından masraf yatırılmasına ilişkin bir yasal düzenleme bulunmamakta olup, İİK’nın 62. maddesinin 2. fıkrasında yazılı borçlunun itirazının alacaklıya tebliğ masrafının avans olarak alacaklıdan alınması hükmü de kıyasen uygulanamaz. Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün haciz ihbarnamelerine itiraz edilebilmesi için gerekli posta masrafının eklenmesine ilişkin görüşü yargı organlarını bağlamaz. 21. Önemle belirtmek gerekir ki tek zarf içerisinde toplu hâlde haciz ihbarnamesinin üçüncü kişiye tebliğ edilebilmesi aynı icra dairesine ait takip dosyalarında, alacaklının aynı kişi olması durumunda mümkündür. Bunun dışındaki durumlarda bu uygulama takibin düzenli bir şekilde yürütülmemesi sonucunu doğurur ve üçüncü kişi haciz ihbarnamesine itiraz ederken karmaşaya sebep olur.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.