İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

2017/852 E., 2020/866 K. · 10 Kasım 2020

Künye

MahkemeYargıtay Hukuk Genel Kurulu
Esas no2017/852
Karar no2020/866
Karar tarihi10 Kasım 2020

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 156, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 30 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 31 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından davalı hakkında, İzmir 16. İcra Dairesinin 2009/15468 E. sayılı dosyasında iflas yoluyla adi takip başlatılmış, ödeme emri davalı borçluya 19.10.2009 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 23.10.2009 tarihli dilekçesiyle, davacı alacaklıya 5.716,48TL borcu olduğu, bu borcun da icra dosyasına ödendiği, borcun kalan kısmını kabul etmediğini belirterek itiraz etmiş ve takip durmuştur. 28. Her ne kadar davacı tarafından, eldeki dava dosyasına sunulan dava dilekçesi dikkate alındığında, davacı 2004 sayılı İİK’nın 156/1. maddesi uyarınca davalı şirkete öncelikle depo kararı çıkarılarak depo kararına rağmen borcun ödenmemesi durumunda davalı şirketin iflasına karar verilmesini talep etmiş ise de, anılan madde uyarınca eldeki dava için icra takibinin kesinleşmesi dava şartıdır. Davalının icra takibine süresinde ve geçerli bir itirazının bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı, yargılama sırasında talebini ıslah ederek davasını itirazın kaldırılması ve iflas talebine de dönüştürmemiş bu nedenle iflas davasının görülmesi şartları da gerçekleşmemiştir.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.