Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2010/15672 E., 2010/28767 K. · 6 Aralık 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2010/15672 |
| Karar no | 2010/28767 |
| Karar tarihi | 6 Aralık 2010 |
Konu
Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 123, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
6.6.2008 tarihinde yürürlüğe giren 4.6.2008 tarih ve 5766 Sayılı Kanunun 11/ç maddesiyle, 492 Sayılı Kanunun 123/son maddesi yeniden düzenlenmiş ve son fıkrada yer alan “harca tabi tutulmaz” ibaresi, “bu kanunda yazılı harçlardan müstesnadır” şeklinde değiştirilmiştir. İstisna ve muafiyet kavramları vergi hukukunda ayrı ayrı düzenlenmiş olup, istisna bir işleme, muafiyet ise şahsa ilişkindir. Maddede açıkça müstesna ifadesinin kullanılmış olması karşısında, yapılan bu son değişiklikle bankalar, yurt dışı kredi kuruluşları ve uluslararası kurumlarca kullandırılacak kredilerin temini ve bunların teminatları ile geri ödenmelerine ilişkin işlemler, alacaklı-borçlu ayrımı yapılmaksızın 492 Sayılı Harçlar Kanununda yer alan yargı harçlarından da müstesna tutulmuştur. Nitekim, maddenin gerekçesinde de bu değişiklik “492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 123.maddesinde kredilere ilişkin istisna hükmünün yargı harçlarını da kapsamı içine aldığı hususu açıklığa kavuşturularak uygulamadaki tereddütlerin giderilmesi amaçlanmaktadır” şeklinde ifade edilmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 123
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 438
- 5035 sayılı Kanun m. 31
- 5766 sayılı Kanun m. 11
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.