Yargıtay 14. Hukuk Dairesi
2010/3028 E., 2010/3766 K. · 5 Nisan 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 14. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2010/3028 |
| Karar no | 2010/3766 |
| Karar tarihi | 5 Nisan 2010 |
Konu
Bu kararda 4342 sayılı Kanun m. 13 ve 4342 sayılı Kanun m. 22 anılmaktadır.
Karardan
Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden tahsis kararının mevcut haliyle 16.06.2007 tarihinde askıya çıkartıldığı, 16.07.2007 tarihinde askıdan indirildiği, davanın ise 24.07.2007 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. 4342 sayılı Mera Kanununun 13. maddesinin 5. fıkrasına göre komisyon kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde tebliğinden itibaren 30 günlük süre içinde asliye hukuk mahkemesine, kadastro yapılan yerlerde ise kadastro mahkemesine dava açılabilir. Görülüyor ki, eldeki dava askı ilan süresi dışında ve 24.07.2007 tarihinde açılmıştır. Davanın dinlenme olanağı yokken işin esasının incelenerek hükme bağlanması bu nedenle doğru olmamıştır. Kabule göre de; “yararlanma hakkı ve kapsamı” başlıklı 4342 sayılı Kanununun 22. maddesine göre bir kimsenin yararlanma hakkının kabulü için tahsis yapılan köy ve belediye sınırları içerisinde arazisi olması, çiftçi ailesinin o köy veya belediyeye tahsis edilen meranın bulunduğu mahalde yerleşme amacıyla tahsisin yapıldığı tarihte en az 6 aydan beri ikamet ediyor olması gerekir. Somut olayda ise; davacılar dava dilekçesinde belirttikleri Giresun adresinde oturmaktadır. Her ne kadar yerel bilirkişi sözüne göre yaz aylarında yayladan arıcılık yaparak yararlandıkları anlaşılmakta ise de bu durum geçici ikametgah sayılacağından davacıların iddiası dinlenemez. Mahkemece saptanan hususlar gözden kaçırılarak dava kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.