İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi

2020/240 E., 2020/1793 K. · 13 Şubat 2020

Künye

MahkemeYargıtay 14. Hukuk Dairesi
Esas no2020/240
Karar no2020/1793
Karar tarihi13 Şubat 2020

Konu

Bu kararda 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 36 ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 21 anılmaktadır.

Karardan

Somut olaya gelince; Dairemizin 18.04.2019 günlü 2016/16650 Esas ve 2019/3603 Karar sayılı ilamıyla, "Davalı ...'ya gerekçeli kararın Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre doğrudan tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olduğu" gerekçeleri ile davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebligat yapılması için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir. Mahkemece, ... adına tebliğe çıkartılması gereken gerekçeli karar diğer davalı ablası ...'na kalemde tebliğ edilmiştir. Yukarıdaki açıklanan mevzuat çerçevesinde kalemde yapılacak tebligatın ancak ilgilisine bizzat veya vekiline yapılması gerektiği halde, davalı ...’nın ablası olan ve aynı zamanda davalı olması nedeni ile aralarında çıkar çatışması da olabilecek ...’na yapılması 7201 sayılı Kanunun 36. 39. ve Yönetmeliğin 62. maddesine aykırı olduğu anlaşıldığından, adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 13.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.