Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2017/26948 E., 2020/1542 K. · 4 Şubat 2020
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 22. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2017/26948 |
| Karar no | 2020/1542 |
| Karar tarihi | 4 Şubat 2020 |
Konu
Bu kararda 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 14, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 180 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu m. 193 anılmaktadır.
Karardan
Somut uyuşmazlıkta davacının 1988 yılından itibaren farklı tarihlerde davalı şirktler tarafından çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına göre davacıya 1988-2001 yılları arasındaki döneme ilişkin kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek iş sözleşmesi işverence sona erdirilmiştir. Davacı yaklaşık 4 yıl sonra, 2005 yılında tekrar aynı işyerinde çalışmaya başlamış, bu çalışması 21.10.2008 tarihine kadar devam etmiştir. Davacı işten çıkış tarihinden 6 gün sonra yeniden çalışmaya başlamış ve 2013 yılında davacıya sadece 3. dönem çalışma süresi dikkate alınmak suretiyle kıdem tazminatı ödenerek iş sözleşmesi sona erdirilmiştir. Davacının ise, tüm çalışma dönemleri birleştirilmek suretiyle hesaplama yapılmasını talep ettiği anlaşılmaktadır. Ancak, davacının 02/04/1988-30/03/2001 tarihleri arasındaki ilk çalışma dönemi ile 16.03.2005- 21.10.2008 tarihleri arasındaki ikinci çalışma dönemi arasında 4 yıllık bir süre geçmiş olup, davacı ara verilen bu süre içinde fiilen çalışmaya devam ettiğini iddia etmemiştir. Sonraki dönemler yönünden ise, davacı taraf 16/03/2005-10/04/2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını ileri sürmüştür. Her ne kadar davacı aynı işyerinde çalışmış ise de, ilk çalışma dönemi için kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi ve aradan 4 yıl gibi bir sürenin geçmiş olması karşısında bu döneme ilişkin alacaklar bakımından tasfiyenin gerçekleştiği kabul edilmelidir. Sonraki çalışmalar açısından konunun sağlıklı bir şekilde değerlendirilmesi için davacının kesintisiz biçimde çalışıp çalışmadığı önem arzetmektedir. Davacı kesintisiz çalıştığını iddia etmesine rağmen mahkemece tanıklara bu döneme ilişkin kesintisiz çalışma iddiasının sorulmadığı anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.