Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/2493 E., 2021/108 K. · 18 Şubat 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/2493 |
| Karar no | 2021/108 |
| Karar tarihi | 18 Şubat 2021 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 174, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 185 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 178 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Evliliği bir birlik olarak kabul eden yasa koyucu, bu birliğin mutluluğunu ve huzurunu korumak adına eşlere bir takım yükümlülükler yüklemiş olup; bunlardan biri de sadakat yükümlülüğüdür. Eşler için kanunda öngörülen hak ve yükümlülükler, temelini evlilik birliğinde bulan hükümlerdir. Aile hukukunda sadakat yükümlülüğünün dayandığı temel yasal düzenleme, Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) “Evliliğin Genel Hükümleri” başlıklı bölümünde düzenlenen 185. maddesinin üçüncü fıkrasında yeralmaktadır. Bu madde uyarınca, eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar. Eşlerden birinin aynı ya da karşı cinsten biriyle yaşadığı cinsel ve/veya duygusal birliktelik suretiyle ihlâl ettiği sadakat yükümlülüğü sonucunda, aldatılan eşin kişilik hakkının saldırıya uğradığı konusunda bir tereddüt bulunmamaktadır. TMK’nın 185/3. maddesinde düzenlenen sadakat yükümlülüğünün, aynı Kanun’un 2. maddesinde düzenlenen dürüstlük kuralının evlilik birliği ve eşler açısından somutlaştırılmış bir hâli olduğu söylenebilir (Öztan, Bilge. (2015). Aile Hukuku (6. bs.). Ankara: Turhan Kitabevi. s: 198). Eşler arasındaki sadakat yükümlülüğü, evliliğin kurulmasıyla başlayıp evlilik birliğinin herhangi bir nedenle (iptal, ölüm, boşanma vb.) sona ermesine kadar devam eder (Badur/Başara. Aile Hukukunda Sadakat Yükümlülüğü Ve İhlalinden Kaynaklanan Manevi Tazminat İstemi. Ankara Üni. Hukuk Fak. Dergisi, 65 (1) 2016: 101-136).
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 174
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 185
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 178
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 166
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 1
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 58
- 4787 sayılı Kanun m. 4
- Anayasa m. 142
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 2
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 115
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 118
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.