İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 4. Ceza Dairesi

2020/27941 E., 2021/4925 K. · 18 Şubat 2021

Künye

MahkemeYargıtay 4. Ceza Dairesi
Esas no2020/27941
Karar no2021/4925
Karar tarihi18 Şubat 2021

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 97, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 447 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 445 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 447. maddesinde; “Vasi, kısıtlıyı korumak ve bütün kişisel işlerinde ona yardım etmekle yükümlüdür.” hükmü düzenlenmiş, aynı Yasanın 445.maddesinde ise dikkat ve özen yükümlülüğü düzenlenmiştir. Buna göre vasi kısıtlının bakımı ve korunması için asgari dikkat ve özen göstererek gerekli önlemleri alma yükümlülüğü bulunmaktadır. Yapılan açıklamalar ışığında incelemeye konu olayda; tanık olarak dinlenen köy muhtarı ...'nın alınan beyanında, sanığın vefat eden ...’la ilgilenmediğini, köye bırakıp gittiğini, kendilerine bir şey söylemediğini, ...’ın evde yalnız kaldığını ve bu şekilde evde vefat ettiğini söylemesi, 05/11/2012 tarihli Jandarma tutanağında ise vefat eden Nuriye Soydaşın evinde tek başına yaşadığı, hiçbir yakının kendisini ziyaret etmediği, ...’ın yürüyemediği şeklinde tespit bulunması, sanık tarafından köye bırakılmasından sonra ...’ın yiyecek, içecek ve ilaç ihtiyacının köydeki komşuları tarafından sağlandığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nun 97.maddesinde düzenlenen "Terk" suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, TCK'nın 233/1. maddesi uyarınca yerinde olmayan gerekçeyle şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.