Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2020/5440 E., 2021/7876 K. · 8 Nisan 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2020/5440 |
| Karar no | 2021/7876 |
| Karar tarihi | 8 Nisan 2021 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 25, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353 ve 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 14 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
İşveren 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/I, 25/III ve 25/IV maddesindeki sebeplere dayalı olarak iş sözleşmesini sonlandırırsa haklı bir sebep olsa bile kıdem tazminatı ödemelidir. Belirtmek gerekir ki; işyeri dışında ve işyeri ile ilgisiz bir suçtan dolayı kesinleşen hükmün infazı çerçevesinde cezaevine girilmesi hali, İş Kanunu 25/IV kapsamında değildir. Mahkumiyet hali işçiden kaynaklanmakta olup bir haftayı aştığı takdirde işçiyi çalışmaktan alıkoyan zorlayıcı neden vardır. Zira, işyeri dışında işyeri ile ilgisiz suçun infazı için işe devamsızlık sözkonusu olup devamsızlık iradi değildir. İşçinin iş sözleşmesinin zorlayıcı nedenlerle 25/III bendi uyarınca feshi halinde, işverenin bildirim şartına uyma ya da ihbar tazminatı yükümlülükleri bulunmamaktadır. Derhal fesih hakkı vardır. Ancak, az yukarıda açıklandığı üzere mülga 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi uyarınca kıdem tazminatının ödenmesi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 25
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 14
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 17
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 16
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 60
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) Geçici Madde 81
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 25/I
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.