Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2021/892 E., 2021/4707 K. · 23 Şubat 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 9. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2021/892 |
| Karar no | 2021/4707 |
| Karar tarihi | 23 Şubat 2021 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 325, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 438 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 338 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
15.03.2003 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 15.03.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4773 sayılı Kanun ile “geçerli fesih” kavramı iş hukukunda yerini almıştır. Her ne kadar geçerli fesih gerek yukarıda değinilen Kanun ve gerekse 4857 sayılı Kanunu'nda belirsiz süreli iş sözleşmeleri için öngörülmüş olsa da, belirli süreli iş sözleşmesi bakımından da tartışılmasında yarar bulunmaktadır. Geçerli sebep ister işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklansın, isterse işçinin yeterliliği ve davranışlarına dayansın, belirli süreli iş sözleşmesinin süresinden önce işverence feshi için gerekçe oluşturmamalıdır. Gerçekten, belirli süreli iş sözleşmesi düzenleyerek taraflar fesih iradelerini sürenin sonuna kadar askıya almış sayılmalıdır. Bu itibarla geçerli sebeplerin varlığına rağmen belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan işçinin iş sözleşmesi süresinden önce haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğinde kalan süreye ait ücretinin ödenmesi gerekir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 325
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 438
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 338
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 430
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 11
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 25
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 166
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.