Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2020/337 E., 2021/162 K. · 22 Nisan 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2020/337 |
| Karar no | 2021/162 |
| Karar tarihi | 22 Nisan 2021 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 332, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 257 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
CMK'nın 332. maddesinde ise Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından suçların soruşturma ve kovuşturması sırasında yazılı olarak istenilen bilgilere belirtilen süre içerisinde cevap verilmemesinin TCK’nın 257. maddesine aykırılık oluşturabileceği belirtilmekle birlikte CMUK Ek 4. maddesinde olduğu gibi doğrudan ceza tayin etmek yerine TCK’nın 257. maddesine atıfta bulunulmuştur. CMK'nın 332. maddesinin metninde eylemin yalnızca kamu görevlileri tarafından gerçekleştirilmesi durumunda görevi kötüye kullanma suçunun oluşacağına ilişkin bir sınırlamaya yer verilmemekle birlikte kanun koyucunun kamu görevlisi dışındaki şahıslar tarafından da bu suçun gerçekleştirilebileceğini amaçlaması halinde madde metninde bunu açıkça belirterek veya CMUK Ek 4. maddede olduğu gibi doğrudan cezalandırma yoluna giderek bu yönde bir düzenleme yapması gerektiği kabul edilmelidir. CMK’nın 332. maddesi uyarınca TCK’nın 257. maddesinde düzenlenen suça atıf yapıldığından anılan madde yollamasıyla görevi kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için öncelikle bu suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu kapsamda CMK’nın 332. maddesinin ikinci fıkrasında “... buna aykırı hareket etmenin Türk Ceza Kanununun 257 nci maddesine aykırılık oluşturacağı yazılır...” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde özgü suç olan görevi kötüye kullanma suçunun madde metninde de belirtildiği gibi kamu görevlisi tarafından işlenebileceği, TCK'nın 40/2. maddesi uyarınca da bu suçun işlenişine iştirak eden kamu görevlisi olmayanların da azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri anlaşılmaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 332
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 257
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 257
- 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu m. 62
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 161
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) Ek Madde 4
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 32
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 6
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 66
- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu m. 20
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 2
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 2
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.