Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2020/303 E., 2021/242 K. · 11 Mart 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2020/303 |
| Karar no | 2021/242 |
| Karar tarihi | 11 Mart 2021 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 166, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 303 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Hâlbuki yukarıda açıkça üzerinde vurgulandığı şekilde; kesin hüküm kural olarak hüküm fıkrasına münhasırdır. Gerekçenin ise; hüküm fıkrası ile ayrılması imkânsız bir bağlılık içinde bulunması halinde istisnaen kesin hüküm etkisinin olduğu kabul edilmektedir. Genel boşanma sebebinin düzenlendiği, evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı boşanma davalarının doğrudan birliğin temelinden sarsılması ilkesine bağlı olması nedeni ile tarafların kusur durumlarının gösterildiği gerekçe bölümü ile boşanma hüküm fıkrası arasında sıkı bir ilişki bulunmakla birlikte, bu ilişki birbirinden ayrılması imkânsız bir bağ yaratmamaktadır. Zira boşanma davalarında; eşlerin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tespit edilen kusur durumlarını gösteren gerekçe, boşanma hükmü yanında, boşanmanın feri niteliğindeki velayet, tazminat ve nafaka istemlerine ilişkin kurulan hükmün tümünün gerekçesidir. Boşanma davasıyla belirlenen “kusur unsurunun” tespit edildiği gerekçe bölümünün kesin hüküm ve kesin delil oluşturduğundan söz edilebilmesi için yukarıda anlatıldığı şekilde kusur belirlemesi aleyhine olağan kanun yoluna başvurulmaksızın veya kanun yollarına başvurularak tüketilmiş olması sonucunda ancak kesin hüküm oluşturduğundan söz edilebilir. O hâlde; TMK’nın 166. maddesinin 1 ve 2. fıkralarına dayanan boşanma davalarında, hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün temyiz edilmemiş olması boşanma hükmü bakımından kabul edilmiş olan kusuru, bunu açıkça temyize getirmiş olması koşuluyla boşanmanın feri sonuçları bakımından aleyhine kesinleştirmeyecektir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 166
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 303
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 174
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 114
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 175
- Anayasa m. 141
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 298
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 341
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.