Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/2331 E., 2021/739 K. · 10 Haziran 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/2331 |
| Karar no | 2021/739 |
| Karar tarihi | 10 Haziran 2021 |
Konu
Bu kararda 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 357, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 67 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 355 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Sözleşmenin 13/1. maddesine göre asansörün ruhsatını, tüm izin ve diğer resmî onayları alma yükümlülüğü davacı yüklenici şirkete aittir. Sözleşmenin 13/2. maddesinde de ruhsat ve diğer izinlerin alınması için gerekli resmî ödemeleri ve masrafları davalı iş sahibinin karşılayacağı kararlaştırılmakla birlikte, işin uzmanı ve ehli olup, basiretli bir tacir ve iş adamı gibi hareket etmek zorunda olan davacı şirketin özen ve sadakat borcu ile sözleşmenin 13/2. maddesindeki düzenleme uyarınca öncelikle asansörü ruhsat almaya elverişli hâle getirdiğini ispatlaması gereklidir. Bu hususu kanıtlamak için davacı tarafından davalı iş sahibine gönderilen uyarı yazısı ve ihtar bulunmadığı gibi, yüklenicinin asansörü ruhsat almaya hazır hâle getirdiğine ve davalıdan ruhsat masraflarını talep ettiğine yönelik herhangi bir belge de dosyaya sunulmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 357
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 67
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 355
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 470
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 356
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 361
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 365
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 480
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.