İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

2012/10527 E., 2012/11225 K. · 26 Kasım 2012

Künye

MahkemeYargıtay 8. Hukuk Dairesi
Esas no2012/10527
Karar no2012/11225
Karar tarihi26 Kasım 2012

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 117 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 119 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

İİK.nun 117/3 maddesi gereğince; Türkiye Cumhuriyeti içinde merkez ve şubesi bulunmayan yabancı bir ticari işletme adına geçici de olsa yurt içinde işlem yapanlar hakkında “acentelik” hükümleri uygulanır (HGK. 22.09.1978 tarih ve 11-1012/760 sayılı kararı). Acentenin selahiyetlerini düzenleyen İİK.nun 119. maddesinde “ Acente, aracılıkta bulunduğu veya akdettiği mukavelelerle ilgili her türlü ihtar, ihbar ve protesto gibi hakkı koruyan beyanları müvekkili namına yapmaya ve bunları kabule selahiyetlidir. Bu gibi mukavelelerden çıkacak ihtilaflardan dolayı acente müvekkili namına dava açabileceği gibi kendisine karşıda aynı sıfatla dava açılabilir...” düzenlemesi yer almaktadır. Buna göre acenteler, yasanın özel bir hükmünden doğan temsil yetkisini kullanan durumunda bulunduklarından, müvekkilleri adına akdettikleri veya akdine aracılık ettikleri mukavelelerden doğan uyuşmazlıklar dolayısıyla acente sıfatıyla müvekkilleri adına açtıkları ve gene bu sıfatla aleyhlerine açılan davalarda acente hakkında değil, müvekkili hakkında karar verilmesi icabeder. Başka bir anlatımla, hak sahibinin hakkını acenteden almasına olanak verecek biçimde hüküm tesis olunamaz.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.