Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
2009/17302 E., 2009/26052 K. · 24 Aralık 2009
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 12. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2009/17302 |
| Karar no | 2009/26052 |
| Karar tarihi | 24 Aralık 2009 |
Konu
Bu kararda 2464 sayılı Kanun m. 67, 2464 sayılı Kanun m. 68 ve 2464 sayılı Kanun m. 71 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 67.maddesinde; "Belediye sınırları ve mücavir alanlar içinde belediyelere ait hal, balıkhane, mezat yerleri ve ilgilinin isteğine bağlı olarak belediye münadisi veya tellalı bulunduran sair yerlerde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından her ne surette olursa olsun her çeşit menkul ve gayrimenkul mal ve mahsullerin satışı, tellallık harcına tabidir." hükmü öngörülmüştür. 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun 68.maddesine göre harcın mükellefi, mal ve mahsulünü satan kişidir. Harç, anılan Kanunun 71.maddesi gereğince belediyelerce görevlendirilen yetkililerce tahsil edilmektedir. Kanundaki bu düzenleme, belediyenin hizmeti karşılığı alınan tellallık harcının, mezat yerinde ihalenin yapılmasıyla tahakkuk ettiğini ve ihale sonucunda belirlenen satış bedeli üzerinden ihale tutanağı düzenlendikten sonra tahsil edildiğini göstermektedir. Diğer bir ifadeyle harcı doğuran ve tahakkuk ettiren işlem, tellal ve alıcının da imzasını taşıyan artırma tutanağı ile ihalenin tekemmülüdür. Şu açıklamalardan da anlaşıldığı üzere; tellaliye harcının, tellallık hizmeti karşılığında belediyece görevlendirilen yetkililerce tahsil edilen belediyenin kendi geliri olduğu her türlü duraksamadan uzaktır. O halde uyuşmazlık konusu tellallık harcının, icra müdürlüğü aracılığıyla satışa çıkarılan borçluya ait taşınmazın ihalesine alıcı sıfatıyla katılan ve ihale üzerinde kalan davalı/alacaklı banka tarafından ödenmesi gerekir. Belirtilen nedenlerle alacaklı banka tellallık harcının mükellefi olduğundan, bu da istisna kapsamında bulunmadığından tellallık harcından sorumludur. Mahkemece şikayetin kabulüne karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2464 sayılı Kanun m. 67
- 2464 sayılı Kanun m. 68
- 2464 sayılı Kanun m. 71
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 366
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.