Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2020/19572 E., 2021/13576 K. · 29 Haziran 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2020/19572 |
| Karar no | 2021/13576 |
| Karar tarihi | 29 Haziran 2021 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 143 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 34 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
1)Dosya içerisinde mevcut kamera görüntülerine göre suça sürüklenen çocukların suça konu motosikleti alarak alışveriş merkezi otoparkından çıktıkları saatin tam olarak 17.41 olduğu, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin, saat 17.50’den itibaren başladığının anlaşılması karşısında; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek şekilde değerlendirilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2)Suçu kabul edip suça konu motosikleti bıraktıkları yeri söyleyen suça sürüklenen çocuklar hakkında, motosikletin kullanılamaz halde olması sebebiyle söz konusu iadenin kısmi olduğu anlaşılmakla, mağdurdan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, mağdurun kısmi iadeye rızasının bulunması halinde, 5237 sayılı TCK’nun 168/1-4. maddelerinin uygulanması ihtimalinin düşünülmemesi, 3)Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümler açısından, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 143
- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu m. 34
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.