Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2020/5158 E., 2021/6028 K. · 4 Haziran 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2020/5158 |
| Karar no | 2021/6028 |
| Karar tarihi | 4 Haziran 2021 |
Konu
Bu kararda 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun m. 80 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440 anılmaktadır.
Karardan
Davacı eldeki davası ile, internet üzerinden yaptığı .... isimli ürünün satın alınmasına ilişkin sözleşmenin feshi ile ödediği bedelin iadesi ve ürün hazırlama bedeli adı altında kendisinden tahsil edilen üyelik bedelinin iadesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, “dava konusu mal (saati) davacıya 06/04/2015 tarihinde teslim edildiği, böylece bu tarihten itibaren 14 gün içinde davacının cayma hakkını kullanabileceği ancak davacının bu tarihten önce cayma hakkını karşı tarafa dava dışı olarak bildirmediği gibi, cayma hakkını içerir beyanını eldeki dava yoluyla 08/06/2015 tarihinde açmak yoluyla kullandığı, böylece gerek 6502 sayılı Yasanan 48/4, gerekse Yönetmeliğin 9/2. Maddesi gereğince süresinde bildirim yapılmadığı” gerekçesiyle davacının tüm talepleri bakımından davanın reddine karar verilmiştir. Dava dosyasının incelenmesinde; davalının 22.06.2015 tarihli cevap dilekçesinin 2. sayfasının f. bendinde “Müvekkile üyelik bedeli ödeyerek üye olan bir kişi üyeliğini sonlandırmak isterse DİLEDİĞİ ZAMAN müvekkile başvurabilir. Bir üyenin üyelik iptal başvurusu müvekkil tarafından derhal kabul edilerek kişiye üyelik bedeli iade edilir.” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun m. 80
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.