Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2020/33317 E., 2021/10559 K. · 25 Mayıs 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2020/33317 |
| Karar no | 2021/10559 |
| Karar tarihi | 25 Mayıs 2021 |
Konu
Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 251, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 106 ve 6352 sayılı Kanun m. 106 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
… a-İcra ve İflas Kanunu’nun 106. maddesindeki, mahcuz menkuller için satış talep etme süresini 1 yıldan 6 aya indiren değişikliğin, 6352 sayılı Kanun’un Resmi Gazetede yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe gireceğinin söz konusu 6352 sayılı Kanun’un 106. maddesinde açıkça düzenlenmiş olması ve 6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen 10. madde “Bu kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir” düzenlemesi karşısında; somut olayda, 20/09/2013 tarihinde yapılan hacizden itibaren 6 aylık satış isteme süresi geçtikten sonra 23/10/2014 tarihinde ikinci hacze gidildiğinde malların yerinde olmadığı tespit edilmiş ise de; İcra İflas Kanunu’nun 106. maddesinde menkuller için belirlenen 6 aylık satış talep etme süresinin geçip geçmediğinin belirlenmesi açısından, ... 5. İcra Müdürlüğü’nün 2013/17847 Esas numaralı icra takip dosyası getirtilerek, İcra ve İflas Kanuna göre icra muamelesi ve satış isteme süresini kesen veya durduran herhangi bir hal olup olmadığı belirlendikten (Sanığın dosya kapsamındaki 01/08/2013 tarihli itiraz talebine ilişkin icra mahkemesince itirazla ilgili verilen bir karar var ise, bu kararın tarihi de araştırılarak) ve İcra ve İflas Kanunu’nun 110. maddesi uyarınca haciz işleminin kalkıp kalkmadığı netleştirildikten sonra, süresinde satış istenmediği saptandığı takdirde sanığın beraatine karar verilmesi gerekeceği de gözetilerek, tüm bu hususlar araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 251
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 106
- 6352 sayılı Kanun m. 106
- 6352 sayılı Kanun m. 38
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 110
- 7188 sayılı Kanun m. 24
- 7188 sayılı Kanun m. 31
- Anayasa m. 38
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 289
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.