İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 13. Ceza Dairesi

2011/34162 E., 2012/18482 K. · 10 Eylül 2012

Künye

MahkemeYargıtay 13. Ceza Dairesi
Esas no2011/34162
Karar no2012/18482
Karar tarihi10 Eylül 2012

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 116, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 493 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 59 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

3-Hükümlünün, mağdurlar ... ve ... ile müşteki ...'ya karşı geceleyin birden fazla kişi ile birlikte eylemlerini gerçekleştirdiği ve uzlaşmayı da kabul etmediği anlaşılmakla, mağdur ...'a karşı eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 59/2, 81/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62, 116/2-4, 119/1-c, mağdur ...'ye karşı eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 493/1, 59/2, 81/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143, 62, 116/2-4, 119/1-c ve müşteki ...'ya karşı eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 59/2, 81/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 62, 116/2-4, 119/1-c, yakınma bulunduğundan 151/1maddelerinden denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi yerine (Hükmün gerekçe kısmında hükümlünün eylemleri nedeniyle işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının da oluştuğu kabul edilmesine rağmen bu yönde hüküm kurulmamak suretiyle) lehe yasa değerlendirmesinde sadece 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile karşılaştırma yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.