Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2018/1091 E., 2021/1263 K. · 19 Ekim 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2018/1091 |
| Karar no | 2021/1263 |
| Karar tarihi | 19 Ekim 2021 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 445, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 298 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ana kural bu olmakla ve davacının dava dilekçesinde müteselsilen sözcüğünü kullanmak suretiyle tahsil isteği bulunmamakla beraber; dava dilekçesindeki sözlerden ve ileri sürülen olaylardan ve bunların yorumundan, davacının dolaylı bir biçimde müteselsilen bir ödetme isteği bulunduğu anlaşıldığı takdirde, yukarıda belirtilen kuralın uygulanmasında yasal bir sakınca yoktur. Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. (Yargıtay HGK 15.05.1996 gün 1996/21-140E–1996/342K, 1996/21-104E-1996341K, sayılı kararları) Kuşku yoktur ki, yapılacak yorumlarda temel hüküm BK. nun 18. maddesidir. Bu genel yorum kuralı, dava sırasındaki bir beyanın, ya da dava ve cevap dilekçeleri ile tarafların yine dava sırasındaki yazılı bildirimlerinin yorumunda da uygulanır. Çünkü gerek dava dilekçeleri, gerekse tarafların dava sırasındaki sözlü ve yazılı diğer bildirimleri, kural olarak, birer hukuksal işlemdir ve her hukuk işlemi gibi BK. nun 18 (TBK’nun 19) ve MK. nun 2. maddeleri gereğince bildirimde bulunanın kullandığı sözlere bakılmayarak, afakî iyi niyet kurallarınca kullanılan sözlerden veya yazılardan ne gibi bir anlam çıkarılması gerektiği belli edilerek yorumlanmalı ve bu yorum sonucuna göre işlem yapılmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 445
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 298
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 50
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 51
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 61
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 142
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 141
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 74
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 18
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
- Anayasa m. 141
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.