İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 13. Ceza Dairesi

2012/22382 E., 2013/4539 K. · 28 Şubat 2013

Künye

MahkemeYargıtay 13. Ceza Dairesi
Esas no2012/22382
Karar no2013/4539
Karar tarihi28 Şubat 2013

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 168 ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 44 anılmaktadır.

Karardan

Gerekçeli kararın, sanık ...'ın askerlik görevini ifa ettiği Çukurca Jandarma Tabur Komutanlığı'nda görevli nöbetçi subaya 12/04/2010 tarihinde tebliğ edildiği; Tebligat Kanunu'nun 44. maddesine göre, askeri şahıslara yapılacak tebligatın, askeri makamlarca ilgilisine bizzat ve yazılı olarak tebliğ edilmesinin zorunlu olduğu anlaşılmakla; sanık ...'a usulüne uygun yapılmayan tebliğden sonra, öğrenme üzerine sanık ... tarafından gönderilen 29/04/2010 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yakınanın kollukta ve mahkemede verdiği ifadelerinde, sanıkların zararının bir kısmını karşıladıklarını ve şikayetçi olmayıp, herhangi bir talebinin de bulunmadığını belirtmesi karşısında, yakınana kısmi iade nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı sorularak 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.