Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2021/3857 E., 2021/12136 K. · 29 Kasım 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2021/3857 |
| Karar no | 2021/12136 |
| Karar tarihi | 29 Kasım 2021 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 142, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 125 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 146 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Dava, vekaletsiz iş görmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Vekaletsiz iş görme halinde, 818 sayılı BK (6098 sayılı BK.), özel bir zamanaşımı süresi öngörmediğinden, BK'nın 125. maddesindeki (6098 sayılı yasa 146.madde) on yıllık genel zamanaşımı süresinin uygulanması gerekmektedir. Somut olayda; davacı, kesinleşen mahkeme kararı ile adına tesciline hükmedilen taşınmazın 02/06/1997- 01/06/2007 tarihleri arasında dosya kapsamına sunulan kira sözleşmeleri ve diğer belgelerden de anlaşılacağı üzere, davalı tarafından dava dışı 3.kişiye kiraya verilip kullandırılmasından dolayı davalının elde ettiğini gelirlere ilişkin olarak eldeki davayı açmış olup, bu davadaki talebinin vekaletsiz iş görme hükümlerine dayalı olduğu açıktır. Bu itibarla mahkemece, eldeki davada vekaletsiz iş görmeye ilişkin on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği gözetilerek zamanaşımı definin değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanlış hukuki nitelendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 142
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 125
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 146
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 428
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.