Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/1290 E., 2021/1411 K. · 16 Kasım 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/1290 |
| Karar no | 2021/1411 |
| Karar tarihi | 16 Kasım 2021 |
Konu
Bu kararda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 347, 6570 sayılı Kanun m. 7 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 350 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı, çok yönlü yapı malzemeleri ticareti yapan bir şirket olup, ticaretinin gereği olarak birden fazla depoya ihtiyacı bulunmaktadır. Hâli hazırda iki adet depoyu kullanmakta iken depolardan birisinin çatısının fırtına sebebiyle uçtuğu, buradaki malzemelerin bir kısmının dava dışı Zeki Kaya isimli kişinin deposuna konulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin gerekçesinde davacının Zeki Kaya’ya ait depo açısından herhangi bir tahliye tehlikesi altında bulunduğu iddiasının ileri sürülmediği belirtilmiş ise de, davacının Zeki Kaya’nın deposunu kiralamadığı, geçici olarak bu depoyu kullandığı anlaşıldığından tahliye tehlikesi altında olması düşünülemez. 20. Hâl böyle olunca, davacının işyeri ihtiyacı gerçek, samimi ve zorunlu olduğundan ve bilirkişi raporunda da dava konusu taşınmazın davacının depo olarak kullanmasına uygun olduğu belirlendiğinden mahkemece, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 347
- 6570 sayılı Kanun m. 7
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 350
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 440
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.