İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 13. Ceza Dairesi

2011/26530 E., 2011/3195 K. · 24 Ekim 2011

Künye

MahkemeYargıtay 13. Ceza Dairesi
Esas no2011/26530
Karar no2011/3195
Karar tarihi24 Ekim 2011

Konu

Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 188 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 189 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

14/04/2011 tarihinde Resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunla Asliye Ceza Mahkemelerinden Cumhuriyet Savcılarının bulunma zorunluğunun kaldırıldığından, sanığın 09/10/2007 tarihli Asliye Ceza Mahkemesinde talimatla alınan savunması sırasında Cumhuriyet Savcısının oturuma katılmaması ve görüldüsünün de yaptırılmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 188 ve 189. maddelerine aykırı davranılması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe katılınmamış; 5237 sayıl TCK'nun sanık lehine olduğunun kabul edilmiş olması karşısında sanık hakkında aynı yasanın 116/1 ve 151/1 maddelerininde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.