Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2021/18466 E., 2022/682 K. · 13 Ocak 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/18466 |
| Karar no | 2022/682 |
| Karar tarihi | 13 Ocak 2022 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53 ve 6217 sayılı Kanun m. 26 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
3) Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklara verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 6217 sayılı Kanun m. 26
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 122
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 116
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 31
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 223
- 7242 sayılı Kanun m. 10
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 119
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.