Yargıtay 10. Ceza Dairesi
2018/3446 E., 2022/934 K. · 27 Ocak 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 10. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2018/3446 |
| Karar no | 2022/934 |
| Karar tarihi | 27 Ocak 2022 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53, 7242 sayılı Kanun m. 10 ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararlılık gösteren içtihatlarına göre, bozma kararı doğrultusunda uygulama yapmak, bozmadan sonra yapılan inceleme, araştırma ve yeni kanıtlara dayanarak hüküm kurmak, bozma nedeni veya nedenlerini tartışmak, ilk kararda yer almayan yeni ve değişik gerekçelere dayanmak, niteliği itibarıyla direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karar olması, Mahkemece, Dairemizin 05/05/2014 tarihli, 2014/8267 esas ve 2014/3522 karar sayılı bozma ilamından sonra ihbarcının kimliği araştırılarak, direnme kararında bozma nedeni de tartışılarak, bozmadan önceki kararda tartışılmayan hususları tartışarak ilk karardan farklı gerekçeye yer vermek suretiyle verilen karar şeklen direnme gibi görünse de; esasen Dairemizce temyiz incelemesi yapılması gereken ilk karar niteliğinde olduğundan, direnme kararının bozmaya eylemli uyma olarak kabulü ile temyizen inceleme görevi Dairemize ait olmakla yapılan incelemede; Muhbirin rızası olmaksızın kimliğinin açıklanamayacağına ilişkin 2313 sayılı Kanun'un 27. maddesinin 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırıldığı, daha sonra 5607 sayılı Kanun'un 19. maddesinin 4. fıkrasının 11.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun'la değiştirilerek benzer düzenleme yapıldığı, suç tarihinde muhbirin rızası olmaksızın kimliğinin açıklanamayacağına ilişkin hüküm bulunmadığı dikkate alındığında; muhbirin tanık olarak dinlenmemesine ilişkin mahkemenin gerekçesi yerinde olmamakla birlikte; olay tutanağı, tanıkların beyanları, sanık ve hakkındaki mahkûmiyet hükümleri kesinleşen diğer sanığın savunmalarına göre muhbirin dinlenmemesi sonucu etkili görülmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 7242 sayılı Kanun m. 10
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 2313 sayılı Kanun m. 23
- 2313 sayılı Kanun m. 27
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu m. 19
- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun m. 106
- 6545 sayılı Kanun m. 81
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 321
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 322
- 6545 sayılı Kanun m. 1
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.