Yargıtay 2. Ceza Dairesi
2021/22698 E., 2022/1858 K. · 10 Şubat 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 2. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/22698 |
| Karar no | 2022/1858 |
| Karar tarihi | 10 Şubat 2022 |
Konu
Bu kararda 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 516, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66 ve 647 sayılı Kanun m. 6 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Mahkemece ayrıca 14/07/2004 tarihli suçla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67. maddeleri gereğince "dava zamanaşımının" dolmuş olduğu gerekçesiyle "düşme" kararı verilmiş ise de; 15/11/2012 tarihli Yargıtay onaması ile kesinleşen hükmün "dava zamanaşımına" değil "ceza zamanaşımına" tabi olduğundan düşme kararının da hukuki değerden yoksun olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 68/1-e ve 68/2. maddelerine göre "ceza zamanaşımının" hükmün kesinleştiği tarihten itibaren 6 yıl 8 ay olduğu; TCK'nın 71. maddesinin "(1) Mahkumiyet hükmünün infazı için yetkili merci tarafından hükümlüye kanuna göre yapılan tebligat veya bu maksatla hükümlünün yakalanması ceza zamanaşımını keser. (2) Bir suçtan dolayı mahkum olan kimse üst sınırı iki yıldan fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlediği takdirde, ceza zamanaşımı kesilir." şeklindeki hükmüne göre de iki yıldan fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı herhangi bir suç işlediğinde her defasında ve azami bir süresi olmaksızın kesilip yeni baştan işleyecek olan ceza zamanaşımının, son kesme sebebinden sonra 6 yıl 8 ay süre geçip geçmediğinin tespiti ile ortaya çıkan duruma göre "cezanın ortadan kaldırılması" hususunun, 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'nun 4/1.6, 6/5 ve geçici 2. maddeleri doğrultusunda, itiraz kanun yoluna tabi olmak üzere mahallinde infaz hakimliğince değerlendirilebileceği, anlaşılmakla hukuki değerden yoksun olan bir kararın temyiz hakkı doğurmayacağı ve böyle bir karara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından, katılan vekilinin temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, 10.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 516
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 66
- 647 sayılı Kanun m. 6
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 522
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 55
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 231
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 67
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 68
- 4675 sayılı Kanun m. 4
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 72
- 765 sayılı Türk Ceza Kanunu (mülga) m. 326
- 2253 sayılı Kanun m. 38
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.