Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2018/456 E., 2021/1511 K. · 30 Kasım 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2018/456 |
| Karar no | 2021/1511 |
| Karar tarihi | 30 Kasım 2021 |
Konu
Bu kararda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 174, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 166 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 163 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; tarafların Ankara 7. Aile Mahkemesinin 28.12.2010 tarihli ve 2009/1326 E., 2010/1751 K. sayılı kararı ile boşanmış olup, anılan kararda tarafların kusur durumları tartışılarak boşanmaya sebep olan olaylarda erkek eş tam kusurlu kabul edilmiştir. Yukarıda da açıkça vurgulandığı üzere; aynı taraflar arasında, aynı hukukî ilişkinin temelini oluşturan sebebe dayalı olarak açılan ve sonuçlanan “kesin hüküm nedeniyle oluşan kesin delilin” tarafları ve hâkimi bağladığı, artık kesin delil ile kanıtlanan olayların hukuksal açıdan doğru olarak kabul edilmesinin zorunlu olduğu, hâkimin kesin delilleri takdir yetkisinin bulunmadığı, dolayısıyla hâkimin boşanmaya sebep olan olaylar yönünden yeniden bir kusur belirlemesi yapamayacağı açıktır. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin; tarafların boşanmalarına ilişkin kararda belirlenen kusurlu davranışlar bir kenara bırakılarak yeniden kusur belirlemesi yapılması hatalı olduğu gibi, bu hatalı kusur belirlemesine bağlı kalınarak tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle erkek eş yararına maddi ve manevi tazminat ödenmesine karar verilmesi doğru değildir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 174
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 166
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 163
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 303
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 166
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 175
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 181
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 202
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 187
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 237
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Geçici Madde 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.