Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2019/8 E., 2021/1720 K. · 21 Aralık 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2019/8 |
| Karar no | 2021/1720 |
| Karar tarihi | 21 Aralık 2021 |
Konu
Bu kararda 5953 sayılı Kanun Ek Madde 1, 4857 sayılı İş Kanunu Ek Madde 1 ve 4857 sayılı İş Kanunu m. 41 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Taraflar arasında imzalanan 14.06.2006 tarihli iş sözleşmesinin 5. maddesinin (A) bendi, “İşveren, çalışana aylık net 1.000 TL ücret ödemeyi kabul eder. Çalışan, her ay için düzenlenen istihkak bordrosunda yazılı miktardan farklı fazla ücret alacağı olmadığını kabul eder.” şeklinde düzenlenmiş olup muhabir olan davacının asgari ücretin çok üzerinde bir aylık ücretle çalıştığı açıktır. 36. Sözleşmenin 8. maddesinde ise; “Normal günlük ve haftalık çalışma saatleri dışında işveren çalışandan fazla mesai yapmasını istediği takdirde çalışan, fazla mesai yapmayı peşinen kabul eder. Yukarıda ücret maddesinde belirtildiği veçhile 270 saatlik fazla mesai ücreti aylık ücretin içerisindedir.” şeklinde düzenlenme mevcut olup madde içeriğinde 270 saatlik sınırın ne kadar fazla çalışma süresini kapsadığı belirtilmemiş olmasına rağmen davalı vekilinin 11.12.2014 havale tarihli ek bilirkişi raporuna itiraz ve temyiz dilekçelerinde açıkça beyanda bulunması üzerine tarafların yıllık 270 saatlik fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dâhil olduğunu kararlaştırdıkları kabul edilmelidir. 37. Bu itibarla yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere asgari ücretin çok üzerinde bir aylık ücretle Basın İş Kanunu kapsamında çalışan davacı ile davalı işverenin özgür iradeleriyle Basın İş Kanunu ile düzenlenen günde üç saat olan yasal sınır altında kalmak üzere yıllık 270 saatlik fazla çalışmanın aylık ücretin içinde olacağını kararlaştırmalarının mümkün olduğu ve bu nedenle iş sözleşmesindeki bu düzenlemenin geçerli olduğu ve tarafları bağladığı kabul edilmelidir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5953 sayılı Kanun Ek Madde 1
- 4857 sayılı İş Kanunu Ek Madde 1
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 41
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 63
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 66
- Anayasa m. 153
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 435
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 68
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 43
- Anayasa m. 12
- Anayasa m. 48
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 33
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.