Yargıtay 1. Ceza Dairesi
2021/12093 E., 2022/1595 K. · 1 Mart 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 1. Ceza Dairesi |
| Esas no | 2021/12093 |
| Karar no | 2022/1595 |
| Karar tarihi | 1 Mart 2022 |
Konu
Bu kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 125 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Özel güvenlik görevlilerinin 5188 sayılı Kanun'un 23. maddesi uyarınca kamu görevlisi olarak sayıldığı, bu nedenle görevleri ile ilgili konularda kendilerine yönelik eylemlerin kamu görevlisine karşı gerçekleştirildiği kabul edildiğinden tebliğnamenin (B) numaralı düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer sebeplerin reddine, ancak; 1)Özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesine göre özel güvenlik görevlisi müştekinin kendisine karşı işlenen suçlar nedeniyle kamu görevlisi sayılabilmesi için yukarıda açıklanan koşulları taşıması gerektiği anlaşıldığından, müştekinin bu koşulları taşıyıp taşımadığı, ayrıca müşteki özel güvenlik görevlisi sıfatını taşımasa bile çalıştıkları iş yeri ve hukuki statülerine göre TCK'nin 6/c maddesi kapsamında kamu görevlisi olup olmadıkları yöntemince araştırılmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması, 2)Müştekinin olay tarihi itibariyle 5188 sayılı Kanun'un 3, 11, 12, 13. maddeleri anlamında özel güvenlik görevlisi olup olmadığı Valilik makamından sorularak tespit edildikten sonra özel güvenlik görevlisi olması durumunda sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu yönünden TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 53
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 58
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 125
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 86
- 5188 sayılı Kanun m. 23
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 265
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 87
- 5188 sayılı Kanun m. 10
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 6
- 5188 sayılı Kanun m. 3
- 5188 sayılı Kanun m. 11
- 5188 sayılı Kanun m. 12
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.