İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 15. Ceza Dairesi

2011/65911 E., 2013/9692 K. · 27 Mayıs 2013

Künye

MahkemeYargıtay 15. Ceza Dairesi
Esas no2011/65911
Karar no2013/9692
Karar tarihi27 Mayıs 2013

Konu

Bu kararda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 260, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 226 ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 237 anılmaktadır.

Karardan

Suçtan zarar gören müşteki iflas idare masasının CMK'nın 260. maddesine göre, davaya katılma, kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğunun ve gerekçeli kararında... 3. İflas Müdürlüğünce 09/11/2009 tarihinde iflas idare memurlarına tebliğ edilmekle, 16/11/2009 tarihli temyiz isteminin süresinde bulunduğunun anlaşılması karşısında temyiz isteminin reddine dair aynı mahkemenin 18/11/2009 gün ve 2009/48 sayılı ek-karar kaldırıldıktan sonra, İcra İflas Kanununun 226. maddesine göre iflas masasının kanuni temsilcisi olup idare masasının menfaatlerini gözetmek ve tasfiyeyi yapmakla mükellef olan iflas idaresinin, süresinde verdikleri temyiz dilekçeleriyle katılma isteğini ortaya koymuş olmakla, aynı kanunun 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek 08/10/2009 tarihli asıl hükmün yapılan incelenmesinde yapılan incelemede, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, atılı suçtan kurulan beraat hükmünün ONANMASINA, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.