İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi

2007/10567 E., 2007/13197 K. · 26 Haziran 2007

Künye

MahkemeYargıtay 12. Hukuk Dairesi
Esas no2007/10567
Karar no2007/13197
Karar tarihi26 Haziran 2007

Konu

Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 133, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 25 ve 2464 sayılı Kanun m. 68 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Anılan kanunun 69. maddesinde "matrahın, harcın konusuna giren satışların gayrisafi tutarı olduğu" belirlenmiştir. 2464 sayılı Yasa 23.06.1999 gün ve 1/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararından sonra yürürlüğe girmiştir. Gerçek ve tüzel kişinin tellaliye harcı mükellefi olmasına ve bu konuda getirilen hükmün emredici nitelikte bulunmasına ve matrahın da satışların gayrisafi tutarı olarak kabul edilmesine göre ihalenin kesinleşmesi halinde oluşan satış bedeli üzerinden tellaliye harcının alınacağının kabulü gerekir. Danıştay 9. Dairenin 30.06.1987 tarih 485-2321 sayılı içtihadı da bu doğrultudadır. Somut olayda 13.12.2002 tarihinde yapılan ihalenin feshine yönelik davanın Torbalı İcra Mahkemesinin 2002/152 Esasında görülmekte olduğu ve ihalenin henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bu durumda alacaklı vekilinin tellaliye bedelinin yatırılmadığından bahisle ihalenin İİK.nun 133. maddesine göre feshi talebinin reddine ilişkin 03.10.2006 tarihli şikayete konu icra memurluğu işlemi yasaya uygundur. Mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile icra işleminin iptali ile birlikte İİK.nun 133 maddesine göre ihalenin feshine karar vermesi doğru olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir …

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.