İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 15. Ceza Dairesi

2012/11270 E., 2012/44562 K. · 29 Kasım 2012

Künye

MahkemeYargıtay 15. Ceza Dairesi
Esas no2012/11270
Karar no2012/44562
Karar tarihi29 Kasım 2012

Konu

Bu kararda 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 14, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu m. 65 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 151 anılmaktadır.

Karardan

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir. İncelenen dosya içeriğine göre; Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen “2863 sayılı Kültür ve tabiat varlıklarını koruma kanunu”na muhalefet suçunun cezası aynı kanunun 65/a maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis; “mala zarar verme” suçunun cezası ise 5237 sayılı TCK'nun 151/1.maddesi uyarınca dört aydan üç yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde; İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (12.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığına gönderilmesine, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.