Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2017/1850 E., 2021/1484 K. · 23 Kasım 2021
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2017/1850 |
| Karar no | 2021/1484 |
| Karar tarihi | 23 Kasım 2021 |
Konu
Bu kararda 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 269/A, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 318 ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 145 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler dikkate alındığında; temyiz aşamasında ilk defa sunulan ödeme belgelerinin icra mahkemesinde yapılan inceleme sırasında borçlunun elinde bulunup sonradan oluşturulmadığı anlaşılmaktadır. 30. Ödeme belgesini bilen borçlunun buna rağmen bu belgeden söz etmemesi ya da sunmaması, ona etkin hak arama imkânı tanınmamasından değil, kendi ihmalinden kaynaklanmaktadır. Böyle olunca da, bu belgenin sonradan sunulması icra mahkemesindeki incelemeyi uzatacak ve uyuşmazlığın kısa sürede çözümlenmesini engelleyecektir. Dolayısıyla, bu ödeme belgeleri icra mahkemesindeki incelemeden önce var olduğu hâlde ileri sürmeyen borçlunun, kararın temyizi aşamasında dosyaya sunarak bu deliller doğrultusunda değerlendirme yapılmasını talep etmesi mümkün değildir. Nitekim bu hususlar Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2021 tarihli ve 2019/(22)9-637 E., 2021/1387 K. sayılı kararında da benimsenmiştir. 31. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, sunulan ödeme belgelerine göre ödeme süresinden önce ve ödeme süresi içinde yapılan ödemelerin toplamı 4730TL olup, takipte istenen miktarın altında olduğu, temyiz aşamasında tahliyeye engel oluşturacak yeterlilikte ödeme belgesi sunulmuş olmadığı için sonuca etkili olmayan biçimde sunulan belgelerin temyiz aşamasında sunulup sunulamayacağı yönünde bir hukukî tartışmaya da gerek bulunmadığından bu değişik gerekçe ile direnme kararının onanması gerektiği görüşü ile Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerle bozulması gerektiği görüşleri ileri sürülmüş ise de, bu görüşler Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 269/A
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 318
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 145
- 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 18
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 315
- 5311 sayılı Kanun m. 29
- 6217 sayılı Kanun Geçici Madde 2
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 323
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 325
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 331
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 340
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 342
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.