Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
2020/900 E., 2022/197 K. · 12 Ocak 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 11. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2020/900 |
| Karar no | 2022/197 |
| Karar tarihi | 12 Ocak 2022 |
Konu
Bu kararda 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 164, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297 ve 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 49 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı, kefaletten beri kılınması için başvurduğu menfi tespit ve itirazın iptali davaları ile ihtiyati hacze itiraz yolları için vekalet ücreti masrafı yaptığını, bu masrafın davalının haksız ihtiyati haczinden kaynaklandığını ileri sürmüş, davalı ise anılan dava ve başvurularda davacı lehine hükmedilen vekalet ücretlerini zaten ödediğini, işbu talebin mükerrerlik arzettiğini savunmuştur. Hem menfi tespit davası, hem de itirazın iptali davası işbu dosyanın davacısı yararına sonuçlanmış olup mahkemelerce yararına vekalet ücretine hükmolunmuştur. Hükmolunan vekalet ücretleri davacı yararına olduğundan davalıdan yapılan tahsilatın da davacı yanca yapıldığının kabulü gerekir. Davacı, vekiline ödediği ücreti için serbest meslek makbuzu ibraz etmişse de, ancak mahkemelerce lehine hükmedilenin dışında vekiline makul bir bedel ödediğini ispatlarsa ispatladığı bu miktar kadar zarara uğradığının kabulü gerekirken belirtilen hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu yönden de davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.