Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
2022/1764 E., 2022/3357 K. · 11 Nisan 2022
Künye
| Mahkeme | Yargıtay 3. Hukuk Dairesi |
| Esas no | 2022/1764 |
| Karar no | 2022/3357 |
| Karar tarihi | 11 Nisan 2022 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 502 ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 503 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Üçüncü kişi, vekil ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötü niyetli olup vekilin vekalet görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil edenin sözleşme ile bağlı sayılmaması, Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesinde yazılı dürüstlük kuralının doğal bir sonucu olarak kabul edilmelidir. Söz konusu yasa maddesi emredici nitelik taşıdığından, hakim tarafından kendiliğinden (resen) göz önünde tutulması zorunludur. Aksine düşünce kötü niyeti teşvik etmek, en azından ona göz yummak olur. Oysa, bütün çağdaş hukuk sistemlerinde kötü niyet korunmamış, daima mahkum edilmiştir. Nitekim uygulama ve bilimsel görüşler bu yönde gelişmiş ve kararlılık kazanmıştır. Dosya kapsamından; dava konusu aracın vekil olan davalı ... ... tarafından imam nikahlı gayri resmi eşi davalı ...’e devredildiği, davalı ... ... tarafından bu hususun kabul edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı ... bu durumu bilen kişi olduğu için iyiniyetli olduğundan bahsedilemez. O halde davalı ...’in davalı vekil ...’nün imam nikahlı eşi ve aynı zamanda aracı devralan kişi olduğu, davalı ... ... ile birlikte hareket ederek davacının zarar görmesine sebebiyet verdiği, iyiniyetli olmadığı ve araç bedelinden vekil olan davalı ... ... ile birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ...’in istinaf talebinin reddine karar verilmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 353
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 502
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 503
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 504
- 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m. 511
- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu m. 2
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 371
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 373
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.