Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2011/3-421 E., 2012/34 K. · 14 Şubat 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2011/3-421 |
| Karar no | 2012/34 |
| Karar tarihi | 14 Şubat 2012 |
Konu
Bu kararda 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 427 ve 6831 sayılı Orman Kanunu m. 91 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ceza Genel Kurulunun 09.03.2010 gün ve 237–51 ile 15.11.2011 gün ve 213–227 sayılı kararlarla çözüme kavuşturulduğu üzere; 04.06.1936 gün ve 12–14 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında; “zoralım kararlarının temyiz edilebilme sınırının saptanmasında Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının esas alınması gerektiği” vurgulanmış olup, bu güne kadar istikrarlı olarak devam eden uygulamanın 5237 sayılı TCY’nın yürürlüğe girmesinden sonra değiştirilmesini gerektirecek herhangi bir neden bulunmamaktadır. Yerel mahkeme karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Yargılaması Yasasının 427. maddesinde, 21.07.2004 günü yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 2. maddesinin (c) bendi ile yapılan değişiklikle “40 milyon” TL olan kesinlik sınırı “1 milyar” TL’ye çıkarılmış, Ek–4. maddesinde ise; “müteakip yıllar için kesinlik sınırının 213 sayılı Vergi Usul Yasasının mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle belirleneceği” hüküm altına alınmıştır. Karar tarihinin 27.10.2009 olduğu somut olayda temyiz edilebilirlik sınırı 1.400 Lira olup, zoralım kararı niteliğindeki suça konu 1 kental orman emvalinin değeri olan 68,99 Lira bu miktarın üzerinde değildir. Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Yerel mahkeme hükmü 779,67 Liralık ön ödeme önerisinin yerine getirilmesi nedeniyle kamu davasının düşmesi ile suça konu orman emvalinin satışından elde edilen miktarın katılan orman idaresi adına gelir kaydına karar verilmesinden ibaret olup, eylemin başka bir suçu oluşturma olasılığı olmaması ve suç vasfına yönelik aleyhe temyizin de bulunmaması karşısında, kamu davasının ön ödeme nedeniyle düşmesine ilişkin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 305. maddesinin 1. fıkrasındaki açık düzenleme karşısında temyizi olanaklı olmadığı gibi, katılan orman idaresi adına gelir kaydına karar verilen paranın 1086 sayılı HUMY’nın 427. maddesindeki kesinlik sınırının altında olması nedeniyle sanık hakkındaki hüküm, bu açıdan da temyiz edilebilirlik niteliği kazanmamıştır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 8
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 427
- 6831 sayılı Orman Kanunu m. 91
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 75
- 6217 sayılı Kanun m. 11
- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 7
- 6831 sayılı Orman Kanunu m. 108
- 5219 sayılı Kanun m. 3/B
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 305
- 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu (mülga) m. 317
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 272
- 6217 sayılı Kanun m. 26
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.