İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi

2012/10764 E., 2012/13143 K. · 9 Kasım 2012

Künye

MahkemeYargıtay 14. Hukuk Dairesi
Esas no2012/10764
Karar no2012/13143
Karar tarihi9 Kasım 2012

Konu

Bu kararda 442 sayılı Kanun m. 36, 4541 sayılı Kanun m. 1 ve 5393 sayılı Belediye Kanunu m. 8 anılmaktadır.

Karardan

Hukuki nitelikleri itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar. Bu nedenle de mülkiyeti devlete ait olan yerlere ilişkin davayı Hazine açabileceği gibi meraların sınırları içinde bulunduğu ve yararlanma hakkı olan köy tüzel kişilikleri veya belediyelerin de dava açma hakları vardır. Somut olayda; dava mahalle muhtarı ve mahalle halkından olan gerçek kişiler tarafından açılmıştır. Bilindiği üzere 442 sayılı Köy Kanununun 36. maddesi hükmü gereği köy muhtarlıkları tüzel kişiliğe sahip olup tüzel kişiliği köy muhtarı temsil eder. Buna karşılık 4541 Sayılı Şehir ve Kasabalarda Mahalle Muhtar ve İhtiyar Heyetleri Teşkiline Dair Kanunun 1. maddesinde, şehir ve kasabalarda kurulu bulunan ve Belediye Kanununun 8. maddesine göre kurulacak olan mahallelerde bir muhtar ve muhtarın başkanlığında bir ihtiyar heyetinin bulunacağı belirtilmiş ancak, mahalle muhtarlıklarına bir tüzel kişilik verilmemiştir. Bu nedenle mahalle muhtarlıklarının davada taraf olma ehliyetleri de yoktur. Bu açıklamalardan sonra kısaca belirtmek gerekirse, mahalle muhtarının ve o mahalleden bazı kişilerin mahallenin menfaatini ileri sürerek, mahalle adına veya mahalle halkını temsilen dava açma yetkileri bulunmamaktadır.

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.