Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2009/4.MD-170 E., 2009/215 K. · 6 Ekim 2009
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2009/4.MD-170 |
| Karar no | 2009/215 |
| Karar tarihi | 6 Ekim 2009 |
Konu
Bu kararda 2886 sayılı Kanun m. 63 anılmaktadır.
Karardan
İncelenen dosyada, daha ağır bir suçu oluşturma olasılığı bulunmayan eylemde, suç tarihi olan 03.04.2001 tarihinden itibaren işleyen zamanaşımı süresi kesilme nedenleri ile birlikte durduran neden olarak kabul edilmesi gerekli bulunan ön inceleme izninin verilmesi tarihi olan 16.08.2004 ila soruşturma izninin kesinleştiği tarih olan 17.01.2005 tarihleri arasında işleyen 5 ay 1 günlük sürenin de ilavesi halinde Özel Dairece hükmün verildiği 28.05.2009 tarihinden önce 04.03.2009 tarihinde gerçekleşmiş olup bu yönüyle Özel Dairece sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Sorun, zamanaşımının gerçekleştiği ahvalde, beraat kararı verilip verilemeyeceği noktasında toplanmaktadır. 5271 sayılı CYY’nın 223. maddesinin 9. fıkrasında derhal beraat kararı verilebilecek ahvalde durma, düşme ve ceza verilmesine yer olmadığına karar verilemez, hükmü yer almakta ise de, somut olayda derhal beraat kararının verilmesi gereken hal bulunmamaktadır. Nitekim gerek Özel Dairece verilen ilk mahkûmiyet, gerekse bozma üzerine oy çokluğuyla verilen beraat kararları da, tüm kanıtlar değerlendirilmek suretiyle verilmiş olup somut olayda CYY’nın 223. maddesinin 9. fıkrasının uygulanması olanaksızdır. Bu itibarla, sanık müdafiinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, usul ve yasaya uygun bulunan hükmünün onanmasına karar verilmelidir …
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.