Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2010/21-36 E., 2010/67 K. · 3 Şubat 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2010/21-36 |
| Karar no | 2010/67 |
| Karar tarihi | 3 Şubat 2010 |
Konu
Bu kararda 4857 sayılı İş Kanunu m. 77, 5521 sayılı Kanun m. 1 ve 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 73 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Eldeki davada ise,dosya içindeki bilgi ve belgelerden;olay tarihinde kayden dahili davalı SS İstanbul Gıda Toptancıları İmalat Sanayi vs.Yapı Kooperatifi’ne ait olan yapının 4.katında bulunan asansörün bozuk olduğu,kata kabinsiz geldiği,merdiven boşluklarının ışıklandırılmadığı, asansör önüne uyarıcı levha konulmadığı belirlenmiş olduğuna göre, bilirkişilerin raporlarında bildirdiği gibi işverenin işçisine el feneri gibi aydınlatma aracı vermesi İstanbul gibi bir yerde bulunan binada pek de hayatın olağan akışına uygun düşmemektedir. Bilirkişi raporunda belirtildiği gibi işverenin işçinin her gittiği binayı önceden kontrol etmesi de hayatın olağan akışına aykırı olup,kendisinden beklenemez.Aksi halde,asansöre normal şartlarda binilse dahi içerisinde iken de bakımının yapılmaması ya da asansörün teknik arızası nedeniyle ipinin kopması,asansör kurallarına uymayarak ara boşluklarına sıkışması gibi sebeplerle bir kazanın gerçekleşmesinde de davalı iş vereni aynı düşünce ile sorumlu tutmak gerekecektir ki, bu sınırsız bir sorumluluk anlamını doğuracaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 4857 sayılı İş Kanunu m. 77
- 5521 sayılı Kanun m. 1
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 73
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 41
- 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu (mülga) m. 11
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 1475 sayılı İş Kanunu (mülga) m. 1
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.