İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

2010/12-73 E., 2010/109 K. · 3 Mart 2010

Künye

MahkemeYargıtay Hukuk Genel Kurulu
Esas no2010/12-73
Karar no2010/109
Karar tarihi3 Mart 2010

Konu

Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 432, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu m. 363 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu m. 23 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Dosyada stajyer avukatın avukatı temsiline ilişkin yazılı bir olur bulunmadığı gibi kararın ayrıca şikayetçi vekiline tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye de rastlanmamıştır. Direnme kararını şikayetçi banka vekili harç yatırmaksızın ve kararı yeni öğrendiğini ifadeyle 04.01.2010 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmiştir. Bilindiği üzere, İcra tetkik Mercii Hakimliğinin kararlarına karşı temyiz süresi İcra İflas Kanununun 363 maddesi gereği tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 10 gün olup, kararın yüze karşı verilmesi halinde bu süre tefhimden, yoklukta verilmesi halinde ise tebliğ tarihinden itibaren hesaplanacaktır. Somut olayda, temyiz süresinin hesabında esas alınan kararın yüze karşı verilmesi sırasında, temyiz eden avukat değil de stajyeri hazır bulunmuş; avukat kararı yeni öğrendiğinden bahisle ve stajyerine hükmün tefhim tarihine göre yasal süre geçtikten sonra temyiz etmiştir. Bu nedenle öncelikle, yüzüne karşı karar verilen avukat stajyerinin hukuksal konumunun ve temyiz süresinin başlangıcına bu tefhimin esas alınıp alınamayacağının, avukatın kararı yeni öğrendiği iddiasının varılacak sonuca etkisinin ve konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır:

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.