Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2010/4-115 E., 2010/129 K. · 3 Mart 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2010/4-115 |
| Karar no | 2010/129 |
| Karar tarihi | 3 Mart 2010 |
Konu
Bu kararda 3460 sayılı Kanun m. 1, 3460 sayılı Kanun m. 26 ve 3460 sayılı Kanun m. 2 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Ne var ki, her iki tüzel kişi mahkemede aynı avukat tarafından temsil edilmiş olup, ÇEDAŞ’ın sermayesinin tamamı da TEDAŞ’a aittir. Ayrıca elektrik dağıtım hizmeti ve her iki tüzel kişinin tarihsel gelişimi içerisinde, mevzuatta ve kurumların yapısında sürekli değişim olmuştur. Tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında, böyle durumlarda husumetin yönetilmesindeki yanılgının gerçekte hasımda değil temsilcide hata olduğunun kabulü gerekir. Davacının gerçek amacının elektrik dağıtım, bakım ve onarım hizmetini veren tüzel kişiliğe karşı dava açmak olduğu, bu kadar iç içe geçmiş mevzuat ve kurumların değişimi karşısında bu temsilciyi TEDAŞ zannetmesinin mümkün olduğu belirgindir. O halde mevzuattaki ve kurumlar arasındaki ilişkilerdeki girift ve karmaşık görev ve sorumluluk dağılımının bilinmesinin vatandaştan beklenemeyeceği açıktır. Yargıtay’ın istikrar kazanmış uygulamalarına göre, davacı, temsilcideki yanılmayı sonradan düzeltebilir. Temsilcide yanılmanın hukuki yaptırımı, hasımda yanılmada olduğu gibi, davanın reddi gibi ağır bir sonuç doğurmaz.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 3460 sayılı Kanun m. 1
- 3460 sayılı Kanun m. 26
- 3460 sayılı Kanun m. 2
- 3460 sayılı Kanun m. 11
- 4046 sayılı Kanun m. 4
- 4628 sayılı Kanun m. 1
- 4628 sayılı Kanun m. 2
- 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (mülga) m. 3
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.