Yargıtay Ceza Genel Kurulu
2009/1-256 E., 2010/57 K. · 23 Mart 2010
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Ceza Genel Kurulu |
| Esas no | 2009/1-256 |
| Karar no | 2010/57 |
| Karar tarihi | 23 Mart 2010 |
Konu
Bu kararda 466 sayılı Kanun m. 2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 144 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Kesinleşen bu hükmün davacıya tebliğ edildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Her ne kadar Belediyede çalışan sanık davacı henüz beraat kararı kesinleşmeden bu kararı çalıştığı kuruma sunmuş ise de, ibraz edilen kararda, hükmün aleyhe temyiz nedeniyle henüz kesinleşmediğinin karara şerh edilerek, mahkeme başkanı tarafından imzalanıp mühürlendiği saptanmış olup, kesinleşme keyfiyeti bu kararın sunulmasından yaklaşık dört ay sonra gerçekleşmiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunca ve Özel Dairelerce, üzerinden çok uzun yıllar geçen tazminat davalarında, davacıların resmi kurumlara adli sicil kayıtlarının ibrazı veya kesinleşmiş kararları sunma zorunlulukları bulunan işlemleri yapmaları ve bu hususun dosya içeriğiyle saptanması halinde, davanın yasal süresinde açılmadığının kabulü ile reddine karar verilmesi gerektiği yönünde kararları bulunmakta ise de, somut olaya ilişkin dosyada böyle bir belirlemeye yönelik bilgi ve belge bulunmamaktadır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 466 sayılı Kanun m. 2
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 141
- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu m. 144
- 466 sayılı Kanun m. 1
- 818 sayılı Borçlar Kanunu (mülga) m. 60
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 18
- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun m. 6
- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 5
- 4709 sayılı Kanun m. 4
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.