Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2006/5-327 E., 2006/316 K. · 24 Mayıs 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2006/5-327 |
| Karar no | 2006/316 |
| Karar tarihi | 24 Mayıs 2006 |
Konu
Bu kararda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 17, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 14 ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 7 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Öte yandan, kamulaştırma kararı alınmış ve bedel bankaya bloke edilmiş olsa dahi; idarece tebligat yapılmadan, mal sahibinden taşınmaz malın teslimi istenemeyeceği gibi, mal sahibi yönünden de tamamlanmış bir kamulaştırma işleminden söz edilemeyeceği açıktır. Bu durumda idarece taşınmaza el konulmuş ise, Kamulaştırma Kanununa uygun hareket edilmediğinden, kamulaştırmasız el koyma olgusunun kabulü gerekir. Dolayısıyla mal sahibi, 16.5.1956 gün ve 1/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, idare aleyhine el atmanın önlenmesi davası açabileceği gibi, değer karşılığının verilmesini de isteyebilecektir. Şu açıklamalardan anlaşıldığı üzere; idarece kamulaştırma kararı alınmış ve bedel bankaya bloke edilmiş olmasına karşın, 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 13 ncü maddesi uyarınca mal sahibine yapılmış tebligat bulunmadığı halde, davanın kamulaştırmasız el atma davası olarak kabulü; aksi takdirde kamulaştırma hukuku çerçevesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği duraksamadan uzaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 17
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 14
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 7
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 13
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 25
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 9
- 7201 sayılı Tebligat Kanunu m. 21
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 74
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.