Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2006/4-294 E., 2006/327 K. · 31 Mayıs 2006
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2006/4-294 |
| Karar no | 2006/327 |
| Karar tarihi | 31 Mayıs 2006 |
Konu
Bu kararda 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 2, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 7 ve 2247 sayılı Kanun m. 30 anılmaktadır.
Karardan
Yine, eldeki davanın, aynı kanun hükmü anlamında “tam yargı davası” niteliği taşımadığında da kuşku ve duraksamaya yer olmamalıdır. Zira, tam yargı davaları, ancak, herhangi bir idari eylem ve işlemden dolayı kişisel hakkın doğrudan muhtel olması halinde ve ancak o kişisel hakkın sahiplerince açılabilirler. Dolayısıyla, herhangi bir davanın tam yargı davası olarak nitelendirilebilmesi için, ortada, öncelikle bir idari işlem veya eylemin bulunması şarttır; ayrıca, bu işlem veya eylem nedeniyle kişisel bir hakkın ihlal edilmiş olması da gerekir. Somut olayda, davacı vekili, rücu istemini, davalı idarenin kendisine yönelik herhangi bir eylem veya işlemine dayandırmadığı gibi, somut olayın ve uyuşmazlığın yukarıda açıklanan özellikleri itibariyle, davalı idarenin, davacı şirketle ilgili herhangi bir eylem veya işleminin varlığından söz edilmesine olanak da bulunmadığı açıktır. Yine, davalıya rücu edilmek istenilen tazminatın, davacının hukuki statüsü de gözetildiğinde 6183 sayılı Amme Alacaklarını Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun kapsamındaki bir kamu alacağı olmadığı da tartışmasızdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 2
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 7
- 2247 sayılı Kanun m. 30
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.