İçeriğe geç
Türk hukuku kaynakları: mevzuat, içtihat, kurum kararları7 gün ücretsiz. Kart istenmez.
Dayanak

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu

2013/7-31 E., 2013/1481 K. · 23 Ekim 2013

Künye

MahkemeYargıtay Hukuk Genel Kurulu
Esas no2013/7-31
Karar no2013/1481
Karar tarihi23 Ekim 2013

Konu

Bu kararda 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 28, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 32 ve 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 11 ile başka maddeler anılmaktadır.

Karardan

Nihayet, tespit davaları bir hukuki ilişkinin var olup olmadığının saptanmasına ilişkin davalardır. Bu tespit işlemi eda davalarında da vardır. Bundan başka, eda davalarının ikinci bir eda bölümü vardır ki, bu bölüm tespit davalarında yoktur. Bu nedenle eda davası, aynı konudaki tespit davasını (talebini) de içeren daha geniş kapsamlı bir davadır (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Baskı, 2.Cilt, İstanbul 2001, Sahife:1412-1417). Bundan dolayı “...Tespit davası eda davasının öncüsü durumundadır...” (07.07.1965 gün ve E:1965/5, K:1965/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı). Öncüsü olduğu eda davası gibi konusu malvarlığı (mamelek) hakkıdır ve belli bir değer (para veya para ile değerlendirilebilen bir şey) ile ilgili bir dava niteliğini taşıdığından 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 16.maddesi uyarınca “Değer ölçüsüne göre harca tabi” işlemlerdendir, (1) sayılı tarife uyarınca nispi harç alınması gerekmektedir (Hukuk Genel Kurulu’nun 17.12.2003 gün ve E:2003/19-764, K:2003/744; 21.09.2005 gün ve E:2005/19-541, K:2005/475; 14.03.2007 gün ve E:2007/2-143, K:2007/146; 26.04.2006 gün ve E:2006/21-198, K:2006/249; 27.02.2008 gün ve E:2008/21-139, K:2008/204; 21.01.2009 gün ve E:2008/21-805, K:2009/12 sayılı ilamları).

Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.

İlgili maddeler

Kararın tam metni

Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.

7 gün ücretsiz deneyin

Not

Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.