Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2011/1-35 E., 2011/173 K. · 15 Nisan 2014
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2011/1-35 |
| Karar no | 2011/173 |
| Karar tarihi | 15 Nisan 2014 |
Konu
Bu kararda 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 417, 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 12 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu Geçici Madde 10 anılmaktadır.
Karardan
Kural olarak; bir davada, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davanın reddine karar verilmesi halinde taraflar yararına yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilemez. Davanın reddi ile birlikte artık mahkemenin işin esası ile ilgili araştırma yapması, bunun sonucu olarak da dava tarihi itibariyle haklılık ve haksızlığı araştırması mümkün değildir. Yasa, bu hükmün eldeki davalara da uygulanacağını belirtmekle dava tarihi itibariyle yasanın hükümlerini icra edeceğini de kabul etmiştir. Ne var ki Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın gerçekte yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı; dolayısıyla, temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulu'nca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu, ön sorun olarak değerlendirilmiştir. Bilindiği üzere; direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (HUMK.429 mad.).
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 417
- 3402 sayılı Kadastro Kanunu m. 12
- 3402 sayılı Kadastro Kanunu Geçici Madde 10
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.