Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2011/5-212 E., 2011/391 K. · 8 Haziran 2011
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2011/5-212 |
| Karar no | 2011/391 |
| Karar tarihi | 8 Haziran 2011 |
Konu
Bu kararda 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 19, 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13 ve 4628 sayılı Kanun m. 16 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Davacı EPDK'nın eldeki davayı açarken, başlangıçta başvurma harcı ile peşin nispi karar ve ilam harcını yatırmadığı dosya kapsamıyla sabittir. Davacı EPDK, 492 Sayılı Kanun'un 13/(j) maddesinde belirtilen genel bütçeye dahil kamu idarelerinden olmadığı gibi, 4628 Sayılı Kanun'un 16.madde hükmünün yargı harçlarını kapsamadığı da belirgin olduğuna göre, yargı harçlarından muaf değildir. Hal böyle olunca, davacı EPDK'nın başvurma harcı ile peşin nispi karar ve ilam harcı ödenmedikçe, eldeki davaya devam etme olanağı bulunmamaktadır. Buna göre mahkemece yapılacak iş; davacı EPDK'ya anılan yargı harçlarını ödemesi konusunda usulünce önel verilerek, sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır. O halde, yerel mahkemece, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Dairenin harca ilişkin (2) nolu bozma kararına uyulmak gerekirken, bu yönden önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararının harca ilişkin kısmı bozulmalıdır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 19
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 13
- 4628 sayılı Kanun m. 16
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 28
- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m. 27
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 1
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 2
- 5737 sayılı Kanun m. 77
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 11
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 32
- 492 sayılı Harçlar Kanunu m. 29
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 409
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.