Yargıtay Hukuk Genel Kurulu
2011/13-747 E., 2012/84 K. · 22 Şubat 2012
Künye
| Mahkeme | Yargıtay Hukuk Genel Kurulu |
| Esas no | 2011/13-747 |
| Karar no | 2012/84 |
| Karar tarihi | 22 Şubat 2012 |
Konu
Bu kararda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297, Anayasa m. 141 ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 388 ile başka maddeler anılmaktadır.
Karardan
Yerel mahkeme direnme olarak adlandırılan kararın gerekçe kısmında Yargıtay'ca bozulmasına karar verilen birinci kararının gerekçesine atıf yapmak suretiyle davayı kabul ettiğini belirterek, görünürde bir gerekçeye yer vermişse de; bunun Anayasa’nın ve yasanın aradığı anlamda yasal bir gerekçe olarak kabulü olanaklı değildir. Çünkü Yargıtay'ca bozulan karar (kararın hem hüküm fıkrası hem de gerekçesi) ortadan kalkacağından, hukuki geçerliliğini yitirir. O halde, Mahkemece yapılacak iş; önceki karara atfen karar oluşturmak yerine, özellikle Anayasa’nın 141/3.maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK’nun 297.(Mülga HUMK.nun 381, 388 ve 389.) maddeleri de gözetilerek ve özellikle bozma ilamında yer verilen bozma gerekçesine karşı, direnmenin gerekçesini de (gerekirse yeni bir hüküm oluşturmayacak şekilde yasal sınırlarda genişleterek) açıkça kaleme alarak kararda göstermek olmalıdır. Bu durumda, eldeki davada ortada, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş; ilk kararın aslında hukuka uygun bulunduğuna, dolayısıyla bozmanın yerinde olmadığına ilişkin iddianın yasal ve mantıksal gerekçelerini içerir bir gerekçeli karar bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda gerekçe içeren bir direnme kararının olmadığı da her türlü duraksamadan uzaktır.
Kararın metninden birebir alınmış bir bölümdür; kararın özeti değildir.
İlgili maddeler
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297
- Anayasa m. 141
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 388
- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (mülga) m. 429
- 6217 sayılı Kanun m. 30
- 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu m. 8
- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m. 51
- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 298
Kararın tam metni
Yukarıdaki bölüm kararın yalnız bir parçasıdır; tam metin bu sayfada yer almaz. Dayanak’a bağlı yapay zekâ uygulamanız bu kararı künyesiyle bulur ve tam metnini getirir.
Not
Bu sayfa kararın künyesini, kararda anılan kanun maddelerini ve karardan birebir alınmış kısa bir bölümü gösterir; kararın özeti ya da hukuki değerlendirme değildir. Bir maddenin anılması, kararın o maddeye dayandığı anlamına gelmeyebilir. Atıf yapmadan önce kararın tam metnini okuyun.